Eind april 2026 verliep alles in een fabriek in Foshan zoals gewoonlijk: het laden, verzegelen en ophalen van de containers.
De container werd zonder problemen afgeleverd op het rangeerterrein van Guangzhou, waar hij wachtte op de trein naar Tasjkent, Oezbekistan.
Niemand had verwacht dat dit intermodale transport per spoor en vrachtwagen zou uitmonden in een "avontuur vol uitdagingen" dat meer dan een maand zou duren.
Het slechte nieuws kwam meteen aan het begin.
"Ernstig verkeer op het knooppunt Kashgar - duizenden vrachtwagens staan vast."
"Het spoor zal het laden van goederen tijdens de meivakantie tot en met 16 mei opschorten."
Dagen verstreken. De klant wachtte, maar de container bewoog niet.
We stelden de klant gerust terwijl we dag en nacht met de spoorwegmaatschappij overlegden en onderhandelden.
Op de avond van 15 mei – precies toen iedereen dacht dat we de laatste trein zouden missen –
Onze container is nog net op de laatste trein naar Kashgar in Xinjiang meegekomen.
Het hele team slaakte een zucht van verlichting.
Maar we wisten dat dit slechts de eerste stap was op een lange reis.
Op 21 mei arriveerde de container eindelijk in Kashgar.
Maar de realiteit sloeg ons opnieuw hard in:
- ‣ Kashgar was nog steeds overvol.
- ‣ Eid al-Adha in Oezbekistan (26 mei - 2 juni) naderde.
- ‣ Het is vergelijkbaar met Chinees Nieuwjaar: chauffeurs gaan op vakantie en de transportcapaciteit stort in.
Een vrachtwagen vinden? Bijna onmogelijk.
We hebben keer op keer contact opgenomen met de transportbedrijven, alles gecoördineerd, aangedrongen en geprobeerd.
Uiteindelijk vonden we op 27 mei een chauffeur die de lading wilde meenemen.
We hadden nauwelijks tijd om op adem te komen voordat het volgende slechte nieuws arriveerde.
Onze route liep via de haven van Irkestam. En we moesten Kirgizië doorkruisen om Tasjkent in Oezbekistan te bereiken – dus we doorkruisten twee landen.
Tegen die tijd was de haven al een "rampgebied":
- ‣ Er stonden twee- tot drieduizend vrachtwagens in de rij te wachten om over te steken.
- ‣ Het tijdstip van de grensovergang was nog lang niet in zicht. De klant in Oezbekistan werd steeds ongeruster.
We gaven niet op.
Het team regelde onmiddellijk een versnelde inklaring via het C-papier en deed er alles aan om de wachttijd bij de douane te verkorten.
Route: Kashgar, Xinjiang → Kirgizië → Tasjkent, Oezbekistan. Totale afstand: circa 950 kilometer.
Dankzij ieders inspanningen gloort er eindelijk hoop:
Op dat moment had iedereen maar één gedachte in gedachten:
Deze reis was de moeite waard....
Deze intermodale reis per spoor en vrachtwagen – van eind april tot begin juni – duurde meer dan een maand en omvatte de volgende obstakels:
Elke stap voelde als "het overleven van een nieuw level".
Maar dankzij het begrip van onze klant, de volharding van ons team en de sterke steun van onze partners hebben we elk obstakel overwonnen en de lading uiteindelijk veilig afgeleverd.
Intermodaal spoor-wegtransport draait niet alleen om logistiek. Het is een test van vertrouwen, doorzettingsvermogen en uitvoering.
Dank aan iedereen die onderweg nooit heeft opgegeven.
Wij willen onze klant bedanken voor uw begrip en samenwerking gedurende het hele traject.
Wij hebben het onmogelijke mogelijk gemaakt!
Geplaatst op: 8 juni 2026