Op Moederdag in 2026 wil ik schrijven over mijn tweede tante.
Ze is geen beroemdheid en ook geen influencer, maar ze heeft haar leven lang laten zien wat het werkelijk betekent om moeder te zijn en wat de kracht van een vrouw kan zijn.
I. Een meisje dat uit de vlammen van de oorlog ontsnapte
In mei 1939 werd mijn tante geboren in Ganzhou, tijdens het tijdperk van de Republiek China.
Het was een tijd van onrust. Toen de Japanse indringers Ganzhou binnentrokken, werd ze als jong kind gevangengenomen. Ze beet een vijandelijke soldaat hard en wist te ontsnappen. Om te overleven smeerde ze haar gezicht in met as van een kachel, verstopte zich in een leeg graf bij een familielid op het platteland en hield haar adem in terwijl vijandelijke bajonetten voor haar ogen flitsten.
Toch liet ze haar boeken nooit los. Ze blonk uit in haar studies, maar in de brugklas overleed haar vader plotseling. Het leven trof haar hard, maar ze gaf nooit op.
In 1956 werd ze toegelaten tot de Xi'an Jiaotong Universiteit – een meisje uit Ganzhou dat met haar kennis de deur naar de toekomst openbrak.
II. Vier jaar studeren, maar één keer naar huis.
Om geld te besparen, ging ze tijdens haar vier jaar studeren maar één keer naar huis. De rest van de tijd werkte ze parttime in de universiteitsbibliotheek. Een vrouwelijke studente thermische techniek financierde niet alleen haar studie, maar ook haar liefde voor haar familie die ver weg woonde.
Na haar afstuderen werd ze tewerkgesteld in een energiecentrale.
Op een dag, tijdens een bezoek aan de textielafdeling van de Xi'an Jiaotong Universiteit om een vriendin uit haar geboortestad te bezoeken, werd ze voorgesteld aan de man die haar echtgenoot zou worden: mijn tweede oom.
Mijn oom was destijds een jonge docent. Na zijn afstuderen aan de Shanghai Jiao Tong Universiteit gaf hij les aan het Northwestern Institute of Technology (een voorloper van de Northwestern Polytechnical University). De vader van mijn oom was een gerenommeerd historicus en doceerde aan de Northwest University.
Toen mijn tante hem voor het eerst ontmoette, sprak ze niet over liefde. In plaats daarvan was ze eerlijk:
“Ik ben het tweede kind in mijn gezin. Ik moet voor mijn jongere broers en zussen zorgen. Het grootste deel van mijn salaris gaat naar hun onderhoud.”
Mijn oom antwoordde slechts: "Ik neem je geld niet aan."
Hij heeft die belofte zijn hele leven nagekomen.
Als topstudenten van het vroege China speelden ze beiden een belangrijke rol in de opbouw van het land. Pas in 1992 keerden ze samen terug om les te geven aan de Jiangsu Universiteit…
III. Drie dochters, drie bronnen van trots
In 1963 trouwde mijn tante op 24-jarige leeftijd.
Na de bruiloft beviel ze van drie dochters – mijn drie nichtjes.
Zij en mijn oom speelden nooit kaart of hielden zich bezig met zinloze sociale activiteiten. Al hun vrije tijd besteedden ze aan het helpen van hun kinderen met leren en opgroeien.
Vandaag:
De oudste en haar man runnen een bedrijf op LAX en hebben succesvolle carrières.
De tweede werkt bij de Bank van China en heeft haar dochter opgeleid tot doctor in de informatica.
De derde woont en werkt in München en heeft een gelukkig gezin.
Drie dochters, drie verschillende levens, elk stralend op hun eigen manier.
En mijn tante zal altijd de bron van dat licht blijven.
IV. Op 87-jarige leeftijd volgt ze een bridgecursus.
In mei 2025 keerde mijn tante terug naar China om zich daar te vestigen. Dat gaf me de kans om tijd met haar door te brengen, met haar te praten, herinneringen op te halen en ontzettend veel van haar te leren.
Op 87-jarige leeftijd is ze:
Rustig en beheerst.– scherp van geest en gezond van lichaam.
Ijverig– elke dag lezen, het nieuws volgen, een dagboek bijhouden.
Open-minded– ze heeft zich onlangs ingeschreven voor een bridgecursus.
Vertrouwen– ze gelooft in het vermogen van haar kinderen om zelfstandig op te groeien.
Ik kon het niet laten om haar te vragen: "Tante, wat is uw geheim voor een gelukkig huwelijk? Ik denk dat dat de beste bescherming is die je je kinderen kunt bieden."
“Begrijp elkaar en wees tolerant. Besef dat iedereen sterke en zwakke punten heeft en zorg oprecht voor elkaar. Als er conflicten ontstaan, neem dan even een pauze, breng je emoties tot rust en praat dan verder.”
Geen grootse filosofie, maar gewoon pure wijsheid.
Ze zegt vaak tegen me: "Maak je niet te veel zorgen om je zoon, Tian Tian. Vertrouw erop dat hij goed zal opgroeien."
Op dat moment benijdde ik mijn neven en nichten – omdat ze zo'n wijze, hoogopgeleide en ongelooflijk kalme moeder hadden.
En ik ben dankbaar dat ik, nadat ze thuiskwam, zoveel van haar heb kunnen leren.
V. De kracht van een vrouw
Het verhaal van mijn tante is geen wereldschokkend verhaal. Het is een verhaal van veerkracht en zachtaardigheid – een gewone vrouw die haar weg vindt in een buitengewone tijd.
Hier bij JOFUNG, en in onze omgeving, zijn er ook veel jonge moeders en aanstaande moeders.
De tijden zijn veranderd, maar sommige dingen veranderen nooit —
De toewijding om kinderen op te voeden en te begeleiden.
De moed die het moederschap met zich meebrengt.
De vooruitziende blik van een liefdevolle moeder.
Het hart dat diepe plannen maakt voor haar kinderen.
Van de gewone, maar geweldige moeders van de oudere generatie kunnen we nog steeds de meest eenvoudige en blijvende kracht putten: niet om een perfecte moeder te zijn, maar om een moeder te zijn die altijd naar het beste streeft, nooit opgeeft en altijd in haar kinderen gelooft.
Ik schrijf dit ter ere van mijn tweede tante – en van elke moeder die in het gewone leven op een stille manier straalt.
Judphone – Meer dan alleen bezorging
JOFUNG Logistics doet meer dan alleen bezorgen.
Ook wij willen die liefde, die het verdient om herinnerd te worden, van generatie op generatie doorgeven.
Fijne Moederdag aan de mooiste vrouw ter wereld.
Moge je altijd gekoesterd, begrepen en geliefd worden – en moge je je op je gemak, blij en gezond voelen!
Publicatiedatum: 18 mei 2026